Grupa 17 :: [Kościan - Śmigiel] » [Jasna Góra] :: Poznańska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę

Medytacje

Rozważanie na niedzielę 14 maja 2006

J 15,1-8

W zeszłym tygodniu Chrystus stawał przed nami jako Dobry Pasterz troszczący się o swoje owieczki. Z kolei w najbliższą niedzielę będzie On przyrównywał siebie do krzewu winnego. My zaś staniemy się wówczas jego gałązkami, czyli winnymi latoroślami. Poprzez to porównanie Pan Jezus ukazuje nam wszystkim główne zadanie oraz cel naszego ziemskiego życia. Pragnie On, abyśmy jak najściślej się z Nim zjednoczyli. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że gałązki nie mają życia bez zjednoczenia z krzewem. Warto, byśmy uświadomili sobie, że podobnie sprawa wygląda z nami – nie ma w nas pełnego chrześcijańskiego życia bez pełnej jedności z Chrystusem. I właśnie tę prawdę stara się nam ukazać ta niedzielna perykopa, będąca urywkiem pochodzącym z mowy pożegnalnej Pana Jezusa. Chrystus czując zbliżający się koniec swego ziemskiego życia, przypomina swoim uczniom oraz nam wszystkim, że w życiu każdego chrześcijanina najważniejsze jest dążenie do pełnego i całkowitego zjednoczenia się człowieka z Bogiem. To porównanie Jezusa do krzewu winnego, a nas do latorośli, czyli gałązek tego krzewu jest bardzo wymowne. Mówi nam ono, że tak jak gałązka żyje tylko wtedy, gdy jest złączona z krzewem, tak też i człowiek może żyć pełnym życiem tylko w łączności i w zespoleniu z Bogiem. I w tym miejscu może pojawić się w nas pytanie: jakie są owoce tego niezwykłego zjednoczenia? Myślę, że przede wszystkim warto pamiętać o tym, że kto idzie przez życie z Jezusem, temu ani szatan, ani grzech nie mogą zaszkodzić. Można powiedzieć, że taki człowiek czuje się mocny, ponieważ tkwi w Chrystusie, a Chrystus w nim. Dalszą konsekwencją tego zjednoczenia jest umocnienie naszej wiary. Człowiek, który jest zjednoczony z Chrystusem jest bardziej świadom swej wiary, aniżeli ktoś inny, zaś w jego życiu istnieje powiązanie między tym, co mówi, a tym co czyni. Jakże warto w takich okolicznościach na nowo postawić na Jezusa. Jakże warto ciągle przypominać sobie, że On jest krzewem winnym, a my Jego latoroślami. Jakże warto pamiętać, że bez Niego nic uczynić nie możemy...

kleryk Łukasz

<< Powrót